બ્રહ્મ અને બ્રહ્માંડ : ઘૂંઘટ કે પટ ખોલ, તોહે પિયા મિલેંગે !

planetJV

‘ડિવાઇન લોજીક હ્યુમન લોજીકથી અલગ છે. એમાં એક વત્તા એક બે નથી એક છે, શૂન્ય છે, અનંત છે!’ (સ્વ. નાથાભાઈ જોશી)

મોઢેરા જેવા આપણા પ્રાચીન મંદિરોનાં કુંડની ડિઝાઈનમાં પિરામીડ જેવું રહસ્ય હશે એક્બીજાના અનંત મિરર યુનિવર્સની જ્યોમેટ્રી સિમેટ્રી રચવાનું ?


“દુનિયાભરમાં એક હિન્દુ ધર્મ જ છે, જે એવું માને છે કે સ્વયં બ્રહ્માંડ પણ પ્રલય અને નિર્માણના અનંત ચક્રોમાંથી પસાર થાય છે. યાનિ કી, બ્રહ્માંડ જન્મે છે, મરે છે, ફરી જન્મે છે, ફરી મરે છે.  આવી સાઇકલ સનાતન ચાલ્યા જ કરે છે અને હિન્દુ ધર્મ જ એક અજોડ પુરાતન ધારા છે, જે માને છે કે બ્રહ્માંડ એક નથી, અનેક કે યુનિવર્સ નથી, મલ્ટીવર્સ છે.

એટલે કે પ્રાચીન હિંદુ પરંપરામાં અનેક ઇશ્વર છે. એક જ દેવ-દેવીના મલ્ટીપલ રૃપ છે (વિષ્ણુનો અવતાર રામ પણ હોય અને પરશુરામ પણ! અને બંને પાછા એકબીજાને મળે પણ ખરા! વળી પદ્મનાભ પણ હોય અને બાલાજી પણ!) બધાના પોતપોતાના બ્રહ્માંડ છે. જે એકબીજાને સમાંતર ચાલે છે. આ…

View original post 2,346 more words

मारा राम तमे सीताजी नी तोले न आवो

sita-requests-rama-to-fetch-illusory-golden-deer-ch74_l

सीताजी

आज दशेरा के पावन अवसर पर हम सीताजी को कैसे भूल शकते हे. हम हमेशा राम को महत्व देते हे और साथ में सीता को याद करते हे, जैसे जय सियाराम बोलकर. क्या क्या नही सहा सिताजीने – वनवास, फिर रावण, अग्निपरीक्षा, और रामराज्य बचाने के हेतु अपने ही पति ने त्याग कर दिया और फिर से वनवास. अकेले ही रही गर्भवती हो कर, दो दो बच्चो को अकेले बड़ा किया, फिर भी हम कभी भी सीता नवमी को राम नवमी की तरह त्यौहार नही मनाते. उनके प्रति ये भेदभाव, क्या इसलिए की वो एक औरत हे? क्या हम उनको अन्याय तो नही कर रहे?

मुझे लगता हे की हम हमेशा सीता को एक त्याग की मूर्ति के रूप में देखते है, और उसी का उदाहरन दे दे कर नारी को बलिदान की मूर्ति बनने की प्रेरणा देते है। इस ज़माने में हमे उस दिन सीताजी जो जरूर याद करना चाहिये जिस दिन उन्होंने राम के साथ वापस जाने की जगह, अपने आप को धरती मे समा लिया। शायद वो देवी अपनी बाकी की पूरी जिंदगी जंगल में ही रही होगी, बिना पति, बिना बेटो के, और ये पुरुष प्रधान समाज ये सहन नही कर पाया होगा, और पौराणिक काल ने उनको धरती में समा गयी कहना मुनासिब समजा हो. जिस दिन सिताजी ने राम का साथ न देनेका निर्णय लिया उस दिन को हमे नारी स्वतंत्रता का उदय मानकर उस दिन को त्यौहार मनाना चाहिए.

नारी हमेशा से त्याग और बलिदान की मूरत रही हे, लेकिन वोही नारी एक दिन जब खुद निर्णय लेती हे, अपने वजूद को समजती हे और अपने आप को मान देने के लिए खुद खड़ी होती हे, तो समाज उसे समज नही पाता. और रामायण ने उसे जमीन में समा लिया. काश रामायण में सीता जो बचपन में परशुराम का बाण चलाती थी, वो धरती में न समाकर, बाकी की जिंदगी वन में न काटकर, एक योध्धा बनके, नये राज्य की स्थापना करती तो आज ये पुरुषप्रधान समाज न होते, और स्त्री को सही में समकक्ष माना जाता.

“Bindass” – a prey to perception?

carefree-life

Surprisingly “બિંદાસ” a common word used by the Gujarati Community is not found in the Gujarati dictionary and doing some Google search, I found that Google translates the Hindi word “बिंदास” to English as “Cool”. Nearest Gujarat word is “નચિંત” with translates to carefree, easy going. That’s for the textbook record 🙂

Carefree, Cool, without any worries, relaxed, that’s how I perceive my life to be, and am moving ahead, living joyfully. All these meaningful adjectives are in my mind, my heart, my soul. I perceive myself to be cool under any situation, mentally being carefree and without worries, even with many responsibilities on my shoulder. In my late forties, I am positive, relaxing and enjoying life, in every moment that life gives me.  “Bindass” – yes for me it is running free, not being tamed, maybe until I find someone just as wild and willing to run along.

“Bindass” is from the mind, your thoughts, keeping your culture, your social values, your moral values intact, and obviously nothing to do with your body.  Remember what Charlie Chaplin said “Your naked body should only belong to those who fall in love with your naked soul”

Don’t judge the Word “Bindass” with a narrow mind; if you are incapable to understand one word, understanding a person is out of reach.

ભાઈ બહેન – પીન અટકી

Sumant & Damyanti
મારા ફૂઈબા અને પપ્પા

આજે સવારે એક મિત્રએ Facebook પર પોતાના પિતાની યાદ તાજી કરી અને મને મારા પિતાની કરાવી. થોડું મન ભરાઈ આવ્યું, પછી વિચાર્યું કે ખુશી ની પળો નેજ યાદ ન કરું? મારા પિતા અમારી જોડે તો હિટલર જેવું અનુશાશન રખાવે, પણ વખત આવ્યે થોડી મજાક મસ્તી પણ કરાવે. જો કોઈ જગા એ પીન એટકે તો નવો વિષય ન મળે ત્યાં સુધી એ વાત પર અડી રહે.

મારા મોટા ફુઈ ને અમે પ્રેમથી બા કહેતા. આજે એ બે ભાઈ બહેન ની યાદ તાજા કરીએ.

વાત એમ છે કે મારા ફુઈ ૩ છોકરાઓ સાથે પીયરમાં જ રહેતા. તે તેમના દીકરા વહુ વગેરે બોહ્ળું કુટુંબ હોવાથી મારા પિતા જુદા રેહતા. હવે જે ઘરમાં રેહતા હોઈ તે વાપરે અને તેજ વારસદાર એટલે મારા દાદીના સ્વર્ગવાસ પછી કોઈ ભાગ પાડવાની વાત નોહતી. ઘર તો ભાડાનું હતું અને બીજું ઘર વખરી, પણ ફુઈબા નાં મનમાં મારા પપ્પા એટલે તેના ભાઈ માટે ખુબ પ્રેમ અને લાગણી; અને એવું પણ લાગે કે સાચ્ચો વારસદાર તો એજ થાય. તો ઘરમાં એક ચાંદી નું પવાલું હતું. કેવું – જુના જમાનામાં લોટા પર મુકતા તેવું કિનારી વાળું અને નીચું. બા તો એક નું એક કીમતી પવાલું હરખભેર અમારે ઘરે આપવા આવ્યા. પપ્પા પણ ખુશ થયા. પપ્પા એ તો મને હરખભેર બોલાવીને બતાવ્યું કે જો બા ચાંદીનું પવાલું લાવ્યા અને કહ્યું કે આ તારી દાદી નો વારસો છે અને બા એ આખે આખો આપણને આપી દીધો છે. તે વખતે હું માંડ ૧૦-૧૧ વર્ષની, અને રોજ રાત્રે અમારે ઉપર સુવા માટે સ્ટીલ નાં લોટા માં પાણી ભરી લઈ જવાનો રીવાજ. હવે રોજનું સ્ટીલનું પવાલું પેલા ચાંદીના પવાલા જેવુજ.  હું તો હાજર જવાબી તરતજ કહ્યું “પણ આ તો પવાલું છે લોટો તો બા એ રાખી લીધો આપણને આપ્યોજ નહી” મને શું ખબર કે ચાંદીનો લોટો તો ક્યારેય ઘરમાં હતોજ નહી. પછી તો મારી આ વાત પર બા આખી જિંદગી અકળાતા અને મારા પપ્પા પણ વારે ઘડીએ તેમને ચીડવતા, “લોટો તો તમે રાખી લીધો”

એક વાર જમતા જમતા મારા પપ્પા એ બા ને ન ગમતી વાત પર મસ મોટું ભાષણ આપવાનું ચાલુ કર્યું. મારા પપ્પા વકીલ, એટલે બોલવામાં પહોચી ન વળાય અને બોલતા બંધ પણ જલ્દી ન કરાય. બા અકળાય પણ કરે શું? હતો ઉનાળો અને જમવામાં કેરીનો રસ અને રોટલી. બા થી બીજું કઇંક તો બોલાય નહી માટે “રસ મુકું?”, “સુમન તને રસ મુકું?”, “રસ મુકું?” એવું ઘડી ઘડી પૂછે. દરેક વખત મારા પપ્પા ઇશારાથી હા/ના પાડે અને પોતાની વાત તો બોલ્યેજ રાખે. ચાર પાંચ વાર પૂછ્યું એટલે મારા પપ્પા અકળાયને ને કહે મને શું બીજાને પણ રસ મુકોને – તો બાએ કહ્યું કે “ક્યારની તને “રસ મુકું?”, “રસ મુકું?” કહું છુ કે ખાવામાં ધ્યાન આપ અને ન ગમતો વિષય પરની વાત બંધ કર”. પછી તો શું આ વાત નું એટલું વતેસર થયું કે આખા કુટુંબમાં કોઈ પણ ન ગમતા વિષય પર વાત શરુ થાય એટલે તરતજ તેને બંધ કરવાનો ખાસ સંવાદ મળી ગયો “રસ મુકું”

ગમે તો વધાવજો નહી તો comment માં શું લખવું – ખબર પડી ને?